Ο Νόμος του Μέρφυ

26.8.15

Ευκολία και ταχύτητα εγκατάστασης,εεεε; Νά!

Λοιπόν η ιστορία ξεκίνησε ως εξής: Ένα laptop που έχει η μάνα μου για να μπαίνει απλώς στο
internet και να στέλνει κανένα e-mail ήθελε επαναφορά στην εργοστασιακή εγκατάσταση. Σιγά το πράγμα ε;

Ναι , όντως, φαινεται εύκολο. Να λέω και του στραβού το δίκιο, στα Windows 8 το έχουν κάνει αρκετά πιο εύκολο από ότι ήταν παλιότερα στα 7 ή στα XP.

(TI; ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ VISTA; ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ!)



Έτσι λοιπόν σκέφτηκα, ότι πρέπει να γίνει "καθαρή" εγκατάσταση Windows 8, μετά να το αναβαθμίσω σε 8.1 και τέλος να το αναβαθμίσω σε 10 (αν σηκώνει το μηχάνημα - που τελικά δε σηκώνει).

Ε, ρε παιδιά, έχουν περάσει δύο 36ώρες από την ώρα που ξεκίνησα και αυτή τη στιγμή ακόμα δεν έχει τελειώσει (εντάξει, κοιμήθηκα, έφαγα, έκανα μπάνιο και πήγα και την κόρη στο ζωολογικό κήπο στο μεταξύ - μην τρελαίνεστε).

Η καθυστέρηση είναι στις ενημερώσεις. Τις γκοντ-νταμν, φάκινγκ, σονοβαμπίτς ενημερώσεις. Που 48 να είναι οι ώρες αυτουνού που σκέφτηκε ότι τα Windows 8 ήταν έτοιμα να κυκλοφορήσουν το 2012. Αν τα είχαν αφήσει για το 2013, θα γλιτώναμε τουλάχιστον από το Service Pack 1(που δε λέγεται πια Service Pack αλλά έκδοση "τουτούνι.1". Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά και αναλυτικά...

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ "ΚΑΘΑΡΗΣ" ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

1. Αντιγραφή αρχείων χρήστη σε εξωτερικό drive (3 ώρες περίπου - δεν είχε πολλά)
2. Εγκατάσταση από τα αρχεία της εργοστασιακής εγκατάστασης και αρχικές ρυθμίσεις (45 λεπτά)
3. Ενημέρωση από το Windows update γύρος #1 (30 λεπτά)
4. Ενημέρωση από το Windows update γύρος #2 (14 ώρες - όχι δεν κάνω πλάκα, ήτανε 1.5Gbytes updates)
5. Ενημέρωση εφαρμογών από το Windows Store (30 λεπτά - OK ας πούμε ότι αυτό ήταν περιττό).
6. Εγκατάσταση της έκδοσης 8.1 (4 ώρες - απαραίτητο γιατί η έκδοση 8 είναι για τα μπάζα , το ίδιο και η 8.1 αλλά λιγότερο μπάζα)
7. Εγκατάσταση Language Pack για τα ελληνικά και ρυθμίσεις γλώσσας (2 ώρες - ναι γιατί βλέπεις είχαμε πάρει μηχάνημα που δεν ήταν για την ελληνική αγορά τρομάρα μας)

Επειδή ακόμα δεν έχω τελειώσει, δεν βάζω μέσα καθόλου την εγκατάσταση εφαρμογών και την επαναφορά των αρχείων από το backup. Υπολογίστε όμως κανένα 5ωρο επιπλέον και είστε μέσα. Λογικά θα έχει και 3ο γύρο ενημερώσεων.

Ακαλόεεεεεε;

22.8.15

Με ποιον μοιάζει ο Βαγγέλας!


19.8.15

Τώρα, αρχίζουν τα δύσκολα!

Brain vector designed by Freepik
Τι τα θες, τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν σιγά σιγά. Έχω πολύ καιρό να γράψω στο μπλογκ και δεν φταίει ότι δεν έχω χρόνο, αλλά κυρίως ότι όλα όσα συμβαίνουν με ρίχνουν ψυχολογικά.

Φέτος ήταν ένα καλοκαίρι που είχα παρόμοια ψυχολογική κατάσταση όπως το καλοκαίρι του 95 - όμως το Μάιο του 95 στην σατανικά συμμετρική ημερομηνία 9/5/95 είχα χάσει τον πατέρα μου, ενώ τώρα δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο.

Είχα πολλά χρόνια να νιώσω έτσι και σε αυτό συνέβαλε το γεγονός πως πλέον τα προβλήματα υγείας των γονιών μας γίνονται πολλά και σοβαρά (και όταν λέω "γονιών μας" αναφέρομαι στους γονείς και τους δικούς μας αλλά και γενικά των ατόμων της ηλικίας μου).

Ας εξηγήσω όμως τι ήταν αυτό που με αποτέλειωσε ψυχολογικά αυτό το καλοκαίρι. Σίγουρα δεν ήταν τα κάπιταλ κοντρόλς. Ήταν η απογοήτευση για την ανημποριά μου να κάνω κάτι για τον πεθερό μου, που αρχίζει και επειδεινώνεται η άνοιά του σε επικίνδυνα επίπεδα. Και είναι μόνο η αρχή.

Δεν μου έχει ξανατύχει να ζήσω από κοντά τέτοιες καταστάσεις. Το να μην μπορείς να συννενοηθείς καθόλου με ένα άτομο (όχι και τόσο) μεγάλης ηλικίας με  είναι κάτι που γενικά δεν μου έχει τύχει ξανά. Ο ένας παππούς που γνώρισα καλύτερα τα είχε 400 μέχρι το θάνατό του. Τους υπόλοιπους δυστυχώς τους είχαμε χάσει αρκετά πιο νωρίς.

Αλλά το να μην μπορείς να συννενοηθείς είναι το λιγότερο κακό. Υπάρχει συνεχώς μια αναστάτωση στο σπίτι ενός ανθρώπου με άνοια. Δεν θα βρίσκει πράγματα και θα κατηγορεί τους άλλους ότι του τα βάλανε αλλού. Σε συζητήσεις, άλλα θέλει να πει και άλλα λέει, με συνέπεία να μην καταλαβαίνουν οι άλλοι τι θέλει να πει, ή να γίνονται χοντρές παρεξηγήσεις και καυγάδες σε μερικές περιπτώσεις. Παρόμοια αποτελέσματα υπάρχουν και όταν ο ίδιος δεν καταλαβαίνει τι του λες ακριβώς, ή νομίζει κάτι άλλο από αυτό που λές. Το πιο απογοητευτικό είναι πως νομίζει στις περισσότερες περιπτώσεις ότι θέλεις το κακό του, ότι τον παρακολουθείς τι κάνει για να τον ρουφιανέψεις ή ότι τον περιορίζεις απλώς γιατί θέλεις να του βάλεις τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι.

Φανταστείτε να φοβάσαι να κάνεις κουβέντα για οποιοδήποτε θέμα (ακόμα και για τον καιρό - δεν κάνω πλάκα, ούτε υπερβολικός είμαι), γιατί μέσα σε 5 λεπτά είτε θα τον στενοχωρήσεις ή θα σε παρεξηγήσει και θα τσαντιστεί, είτε θα σε τσαντίσει και θα στενοχωρηθείς εσύ. Φανταστείτε, να μην έχει ο άλλος συναίσθηση του πότε προσβάλλει κάποιον με αυτά που του λέει, και επίσης να έχει χάσει την ικανότητα να μπει στη θέση τη δική σου για να σε καταλάβει. Φανταστείτε να σας κάνει κάποιος συνεχώς εκατοντάδες υποδείξεις για πράγματα που τα έχετε κάνει εκατοντάδες φορές με τον ίδιο τρόπο, επειδή νομίζει ότι το κάνετε λάθος, αλλά να μη μπορείτε να πείτε τίποτα για την ενόχληση που νιώθετε. Φανταστείτε να προσπαθείτε να αποτρέψετε κάποιον από τις αυτοκαταστροφικές του τάσεις και να αντιδρά σαν παιδί που του πήραν το παγωτό από τα χέρια.

Δε θέλω να γράψω λεπτομέρειες, δεν έχουν και σημασία. Όπως είπα, αυτά είναι μόνο τα αρχικά στάδια.
Και μη χειρότερα.


23.9.14

5 λόγοι γιατί οι "κακοί" στο Karate Kid 4 είναι σαν fan των Χρυσών Αυγών


Για όσους δεν ξέρουν, το Καράτε Κιντ 4 είναι η χειρότερη ταινία Καράτε Κιντ όλων των εποχών. Παρόλα αυτά , πολύ καλές θεωρήθηκαν  -δεδομένων των αναλογιών- η ερμηνεία του Νοριγιούκι "Πατ" Μορίτα και της Χίλαρυ Σουάνκ βεβαίως βεβαίως. Ειδικά η Χίλαρυ Σουάνκ -θυμίζω ότι πήρε όσκαρ A' γυναικείου ρόλου μεταγενέστερα για το ρόλο της στο Million Dollar Baby - σε αυτή την ταινία πήρε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο και έκτοτε η καριέρα της πήρε τα πάνω της. Βλέποντας την ταινία "The Next Karate Kid" πρόσφατα, χαζεύοντας στην τηλεόραση, είδα μερικά πράγματα με άλλο μάτι.


Γιατί μοιάζουν οι κακοί του Καράτε Κιντ 4 με τα Χρυσά Αυγά


5. Δέχονται εντολές από έναν μεσήλικα μπράβο, που καταλάθος έγινε σεκιουριτάς σε σχολείο (!!!). Δεν περνάνε αυτά που λέει από καμία κριτική σκέψη. Επίσης , εκπαιδεύονται σαν παραστρατιωτική οργάνωση και έχουν και την κατάλληλη εμφάνιση, παρόλο που πρόκειται για την ομάδα security ενός σχολείου. Στην παρακάτω σκηνή, βλέπετε τι παθαίνει όποιος φέρνει αντίρρηση στα λεγόμενα του Αρχηγού.



4. Τα βάζουν πάντα με πιο αδύναμους, μόνο όταν υπερέχουν αριθμητικά.
Μια ομάδα πέντε ατόμων, τα βάζει με ένα (1) 15χρονο κορίτσι. Αργότερα, μια ομάδα πέντε ατόμων, τα βάζει με έναν νεαρό 17 χρονών.



3. Βανδαλίζουν την περιουσία που υποτίθεται ότι προστατεύουν. Επίσης, κανείς δε φαίνεται να τους τιμωρεί για αυτή τη συμπεριφορά.



  2. Προβαίνουν σε απρόκλητους τραμπουκισμούς και δολοφονικές επιθέσεις με (αυτοσχέδια ή μη) όπλα.
Ο ένας εκ των "κακών", ο Νεντ, ενώ δεν έχει κανένα ερωτικό ενδιαφέρον για την κοπέλα , κάποιο ζόρι τραβάει με τον "Έρικ", που είναι το love interest της Τζούλι (Hilary Swank). Χωρίς να τον προκαλέσουν με οποιοδήποτε τρόπο, σπάει τα παράθυρα του αυτοκινήτου του Έρικ με ρόπαλο ενώ η Τζούλι με τον Έρικ βρίσκονται μέσα (στο προηγούμενο βίντεο, δείτε μετά το το 13:13). Η σκηνή βέβαια ίσως υποννοεί και κάποια λανθάνουσα έλξη που αισθάνεται από μέρους του ο Νεντ για τον Έρικ; Δύσκολο να πει κανείς.

1. Όταν δουν τα σκούρα, λακίζουν.
Στη σκηνή που η Τζούλι πλακώνει στις γρήγορες τον έναν από αυτούς, οι υπόλοιποι δεν τολμούν να πλησιάσουν. [ΠΩΩΩΣ; ΤΙΣ ΕΦΑΓΕ ΑΠΟ ΚΟΡΙΤΣΙΙΙΙ];

24.4.14

Με λένε Παντελή, είμαι λαστιχάς και είμαι μεγάλος μάγκας

Δεν ξέρω γιατί αλλά με ενόχλησε που θεωρήθηκε αστείο το ραβασάκι του Παντελή του Λαστιχά (που έχει γίνει meme στο ελληνόφωνο κομμάτι του internet, βλ. πιο κάτω).
Αυτά που γράφω παρακάτω, στην αρχή τα έκανα σχόλιο σε μια δημοσίευση της εικόνας στο facebook, όμως μετά άλλαξα γνώμη και τα έκανα blog post.

Σκέφτηκα καλύτερα λοιπόν και αφού αποφάσισα ότι είμαι στριμμένος που με ενοχλεί κάτι που οι άλλοι το βρίσκουν αστείο, βρήκα ότι με ενοχλεί για κάποιους βασικούς λόγους:


  1. Ο άνθρωπος γράφει αυτό που νιώθει χωρίς να τον ενδιαφέρουν οι συνέπειες. Εντάξει, ομολογουμένως τα περί υγιούς επιχείρησης είναι κάπως τραβηγμένα και ίσως λίγο αστεία.
  2. Δεν έχει γράψει κάτι άσχημο. Αυτός είναι ο τρόπος του να πλησιάσει μια γυναίκα. Καλύτερο είναι δηλαδή το "Τι είσαι εσύ μανάρα μου" για να μην αναφέρω και πιο χοντρά που λέγονται;
  3. Αυτός που αρχικά δημοσίευσε την εικόνα (και το βλέπω πολύ καιρό στο Internet) δεν έκανε τον κόπο να καλύψει το κινητό του πάνω στην εικόνα, ώστε οι διάφοροι καλοθελητές να μην τον τρελάνουν στα τηλέφωνα - στην καλύτερη. Και είμαι σίγουρος ότι πολλοί που θεωρούν τον εαυτό τους "έξυπνο" και ανώτερο από τον Παντελή θα τον πήραν τηλέφωνο για να του κάνουν πλάκα. Νομίζω, νομίζω λέω, πως ο αριθμός τηλεφώνου είναι προσωπικό δεδομένο ακόμα...
  4. Το βασικότερο: από πότε κοροϊδεύουμε τους ανθρώπους για το μορφωτικό τους επίπεδο ή το επίπεδο ευφυίας τους; Ή το επάγγελμά τους; ή το γραφικό τους χαρακτήρα;

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για εμάς εδώ στο Ελλάντα. "Σιγά", θα μου πει κάποιος, "αυτό είναι το πρόβλημά σου; Εδώ βγάλαμε Χρυσά Αυγά στη Βουλή και θα βγάλουμε μάλλον και στην ευρωβουλή καθώς φαίνεται..."