Περί Ανατροφής των Παίδων, Οικογενειακή Yπερηφάνεια και BBQ

Λοιπόν τελικά νομίζω ότι θα αρχίσω να το καθιερώνω : ψήσιμο τις Κυριακές, ακόμα και το χειμώνα. Μπορεί να γίνεσαι χάλια και να τσούζουν τα μάτια από τον καπνό, να τρως το κρύο έξω (αν και σήμερα δεν είχε), να καις τα χέρια σου προσπαθώντας να γυρίσεις τα ψητά, αλλά σε αποζημιώνει το φαγητό  και αν έχεις και καλή παρέα ακόμα περισσότερο.  Ομολογώ λοιπόν, ναι...! Εγώ είμαι αυτός που εκπέμπω τα μικροσωματίδια στον Αθηναϊκό αέρα.

Κατά τα άλλα, κάθε Κυριακή βράδυ αρχίζω να παθαίνω ό,τι και οι μαθητές μου (σκέφτομαι την Δευτέρα και δε θέλω να πάω σχολείο ). Και μετά σκέφτομαι... "σύνελθε, γιατί έχεις ακόμα 30 χρόνια δουλειάς μπροστά σου, και αν αποκτήσεις Κυριακάτικο σύνδρομο, δεν θα τη βγάζεις καθαρή μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς". Θα πει κάποιος , "σιγά ρε μεγάλε που παραπονιέσαι κι εσύ για τη δουλειά". Αλλά εγώ το παίζω ανώτερος άνθρωπος και θα αντιπαρέλθω το σχόλιο.

Τις καθημερινές τουλάχιστον μας έφυγε λίγο άγχος από πλευράς κόρης, γιατί η Υπέροχη Κόρη (που έτσι θα αποκαλείται από τούδε και στο εξής σε αυτό το blog, κατά τη συνήθειά μου να μην αναφέρω και πολλά ονόματα) ξεκινάει παιδικό σταθμό. Προς το παρόν έχει πάει 2 φορές μόνο για λίγες μόνο ώρες και φαίνεται να της αρέσει, κάτι που δε με εκπλήσσει. Είναι πάντως καινούρια η αίσθηση του να φροντίζει κάποιος άλλος το παιδί σου εκτός από εσένα και τους παππούδες - εννοείται πως αυτό είναι απολύτως θετικό, γιατί όσο και αν οι παππούδες προσπαθούν, δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά που κάνει ένας συνειδητοποιημένος γονιός ή ένας ειδικευμένος άνθρωπος όπως είναι οι παιδαγωγοί. Είχα, στον παιδικό σταθμό όταν πήγα, και τα καλά σχόλια από τη δασκάλα της Υπέροχης Κόρης - που την αποκάλεσε ακριβώς έτσι, "υπέροχη", ότι μοιράζεται τα πράγματα και είναι πολύ κοινωνική... Σα γύφτικο σκεπάρνι καμαρώνω ο Επίμονος Πατέρας.

Στις προάλλες όταν ήταν η Υπέροχη Κόρη άρρωστη και δεχτήκαμε επίσκεψη του (φίλου ευτυχώς) παιδιάτρου, ενώ εκείνος είχε συνηθίσει μια εικόνα της να κλαίει συνεχώς κατά τις τακτικές επισκέψεις στο ιατρείο του, ξαφνιάστηκε όταν εκείνη χωρίς να διαμαρτυρηθεί καθόλου έκανε ακριβώς ό,τι χρειαζόταν. Εγώ το απέδωσα απλά στο ότι έχει μεγαλώσει (2 μήνες) από την τελευταία επίσκεψη, στο ότι ήταν σπίτι της και στο ότι απλά συνηθίζει. Φεύγοντας μας λέει "Τι της κάνατε; θέλω τη συμβουλή σας για την ανατροφή των παιδιών". Υπερβολικό το σχόλιο μου φάνηκε, βέβαια, αλλά φουσκώσαμε από υπερηφάνεια η Καλή Σύζυγος και ο υποφαινόμενος... 

Σκεφτόμουν επίσης μετά πόσο μακρινά φαίνονται εκείνα τα ξενύχτια, οι κολικοί με το κλάμα τα βράδια, οι πρώτες της λέξεις, τα πρώτα της βήματα. Πόσο δρόμο έχουμε διανύσει, εντυπωσιάζομαι συνεχώς με το πόσο καλά συνεννοούμαστε - που είναι εκείνες οι μέρες που την έπιανε τσαντίλα που δεν καταλαβαίναμε τη ήθελε! Και πόσο περίεργο είναι που οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν ότι η Υπέροχη Κόρη δεν είναι απλώς ότι είχε καλόβολο χαρακτήρα και τα κάνει όλα χωρίς αντίρρηση, όπως θεωρούν δεδομένο. Δεκτόν, ότι αυτό ως ένα βαθμό ισχύει. Αλλά δεν είναι αμελητέα η προσπάθεια της Υπέροχης Κόρης, της Καλής Συζύγου, η δική μου επίσης, καθώς και της Άξιας Γιαγιάς, ώστε να φτάσουμε σε αυτά τα επίπεδα.  Να μη χρειάζεται σχεδόν να κάνουμε μάχες για το φαγητό, τον ύπνο, το αν θα ντυθεί και με τι ρούχα, το πως φέρεται μέσα και έξω από το σπίτι, να μην αγχωνόμαστε για το αν θα τα πάει καλά με άλλα παιδιά, αν θα κάνει κάτι που θα θέσει τον εαυτό της σε κίνδυνο. Σε όλη αυτή την προσπάθεια είχαμε πάντα στο μυαλό μας ένα στόχο: 

. 

Να μπορούμε να περνάμε πάνω από όλα ωραία με την Υπέροχη Κόρη. 

Τα βασικά δηλαδή.

Σκούπα-ρομπότ; Σιγά τα ωά.

Ρομποτική σκούπα σου λέει. Τρίχες!

Ο αλγόριθμος, σε ψευδοκώδικα, του προγράμματός της είναι ως εξής:
-------------------------------
Διάβασε λειτουργία 
! Η λειτουργία μπορεί να είναι 1 ή 2. Η λειτουργία 1 τελειώνει μετά από 30 λεπτά
! ... δηλαδή 1800 δευτερόλεπτα.
! Η συσκευή διαθέτει μόνο δύο πλήκτρα, 1 και 2
άναψε_λυχνία(πράσινο)
Τέλος_χρόνου <- ψευδής
Τέλος_μπαταρίας <- ψευδής
Εμπόδιο <-ψευδής
μπλοκάρισμα <-ψευδής

Ώρα_έναρξης <- 0
Αν λειτουργία = 1 τότε
ξεκίνα_χρονόμετρο()
Τέλος_αν
!Σε δευτερόλεπτα


Επανάλαβε
κίνηση()
εμπόδιο <-αισθητήρας_εμποδίων()
μπλοκάρισμα <- αισθητήρας_μπλοκαρίσματος()
Αν μπλοκάρισμα = αληθής τότε
    σταμάτα()
  Αλλιώς
    Αν εμπόδιο = αληθής τότε
   στρίψε_σε_τυχαία_κατεύθυνση()
  Τέλος_Αν 

  Αν λειτουργία = 1 τότε
  Ώρα <-χρονόμετρο()
  Αν Ώρα-Ώρα_έναρξης = 1800 τότε
  Τέλος_χρόνου=αληθής
  Τέλος_αν

  Τέλος_αν

  Τέλος_μπαταρίας<-Έλεγξε_επίπεδα_μπαταρίας()
  Τέλος_Αν
Μέχρις_ότου Τέλος_μπαταρίας=αληθής ή Τέλος_χρόνου=αληθής ή μπλοκάρισμα=αληθής

Αναβόσβησε_λυχνία(κόκκινο)

Η πολυτέλεια του να έχεις μπλογκ

Τελικά το να έχεις μπλογκ όταν έχεις μικρό παιδί να φροντίσεις είναι μεγάλη πολυτέλεια. Η συχνότητα των post μου συνεχίζει σε φθίνουσα πορεία, εκεί που νόμιζα ότι θα επανέλθω σιγά σιγά στα 3-4 ποστ το μήνα... Δε βαριέσαι. Τελικά και που γράφω και που δε γράφω δεν αλλάζει κάτι. Τουλάχιστον εσείς που το διαβάζετε μαθαίνετε κανένα νέο που και που. Τα νέα λοιπόν είναι ότι περάσαμε ένα δύσκολο μήνα εδώ λόγω του ότι για περίπου 15 μέρες η πιτσιρίκα είχε πρώτα συνάχι και παράλληλα με το συνάχι και κατά το υπόλοιπο του μήνα έβγαζε καινούρια δόντια - είχαμε και δύο ξενύχτια, ενώ μας είχε συνηθίσει σε ήσυχο νυχτερινό ύπνο, φανταστείτε ενόχληση που είχε. Πάντως , κάθε μέρα που περνάει εμείς είμαστε ευγνώμονες στο παιδάκι μας, γιατί μας έχει προφυλάξει από δύο πράγματα: Α) την κατάθλιψη λόγω των γενικότερων συνθηκών Β) την παραφιλολογία που αναπτύσσεται κυρίως στην TV αλλά και στα άλλα μέσα με θέμα την κρίση και όλο το γαϊτανάκι που έχει προκύψει από την υπόθεση του select default , "κουρέματος", PSI, ξεφτιλίσματος ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Το πρώτο συμβαίνει από μόνο του, γιατί όταν βλέπεις το παιδί να μεγαλώνει, να χαίρεται, να αισθάνεται καλά, δεν σε ρίχνουν εύκολα οι συνθήκες. Νιώθεις ότι τουλάχιστον κάτι κάνεις σωστά σε αυτή τη ζωή. Το δεύτερο συνέβη λόγω της συνειδητής επιλογής που κάναμε, η μικρή να μην ξέρει (ακόμα) ότι βλέπουμε τηλεόραση. Η τηλεόραση έχει

περιοριστεί σε 1-2 ώρες την ώρα που κοιμάται το βράδυ, ενώ ακόμα και τότε συνήθως την χρησιμοποιούμε με το Media Player για να δούμε καμιά ταινία ή κανένα Battlestar Galactica - πολύ καλό παρεμπιπτόντως και δεν το είχαμε δει ενώ είναι αρκετά παλιό. Έτσι δεν βλέπουμε δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση, μόνο καμιά δημοσιογραφική εκπομπή (namely ΡΧΣ, Κουτί Πανδώρας, Εμπόλεμη ζώνη κλπ) και αυτή από streaming video. Κάπως έτσι καταφέραμε -ας πούμε- να απεξαρτηθούμε. Ή μάλλον αντικαταστήσαμε τη μία εξάρτηση με την εξάρτηση από ταινίες και σειρές. Το πείραμα μέχρι στιγμής όσον αφορά τη μικρή πάντως πέτυχε, γιατί τώρα πια όταν βλέπει ανοιχτές τηλεοράσεις σε άλλα σπίτια αδιαφορεί πλήρως (είναι νωρίς όμως για να βγάλουμε ακόμα κάποιο άλλο συμπέρασμα). Όπως και να έχει, κανείς από εμάς δεν έπαθε τίποτα βλέποντας πολλή τηλεόραση σαν παιδί. Κατά τα άλλα , η πιτσιρίκα μπουσουλάει, σηκώνεται όταν κρατιέται από το τραπεζάκι του σαλονιού, ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να σηκωθεί και να περπατήσει από τη θέση του μπουσουλήματος. Κάποια στιγμή άρχισε να μας λέει "Πάμε", χωρίς να ξέρει βέβαια ακόμα τι σημαίνει αυτό: Ο χαζομπαμπάς και η χαζομαμά χαζοχαίρονται ! Ελπίζουμε τώρα το τριήμερο να κάνει λίγο καλύτερο καιρό από ότι μέχρι τώρα, για να μπορέσουμε να πάμε και καμιά βόλτα σε μέρος που να μην είναι εμπορικό κέντρο επιτέλους. Η πιτσιρίκα τρελαίνεται για τις κούνιες βλέπεις.

Ο επίτιμος Βελζεβούλ ξαναχτύπησε

Όπως παρατήρησε και ο φίλος Λουκάς, το είπε ο επίτιμος σε πρόσφατη συνέντευξη και οσονούπω θα γίνει: "Ελπίζω να ρίξουν τον Παπανδρέου"...

Sinners repent! The end is nigh!

Χρόνια και ζαμάνια - το κομμάτι: Pink Floyd - Money

Ο λεβέντης μας

Αφιέρωση αυτή την εβδομάδα το Money των Pink Floyd.

Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι πόσο χαζοί ήμασταν που θεωρούσαμε αστείο όταν μας έλεγαν να μείνουμε μόνιμα στο Wellington της Νέας Ζηλανδίας. Αλλά 3,5 χρόνια πριν δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι η έλλειψη σοβαρότητας σε αυτή τη χώρα θα έφτανε σε επίπεδα γελοιοποίησης. Σε λίγο θα λένε "Χρεοκόπησε η Ελλάδα; Καλά να πάθετε, με τέτοιο πρωθυπουργό και την κυβέρνηση που βγάλατε". Πλέον δεν γνωρίζουμε ούτε τι θα γίνει ούτε που θα καταλήξουμε. Δεν θα διακινδυνεύσω ούτε να κάνω καμιά τρελή προφητεία όπως συνηθίζω - για τη χρεοκοπία το είχα πει ότι δεν τη γλιτώνουμε. 

Γιατί τα λέω όλα αυτά όμως; 

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση στην οποία η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού, αφού ο κόσμος βλέπει να του παίρνουν τα χρήματά του και να μην υπάρχει κανένα αντίκρυσμα και καμία βελτίωση, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ αποφάσισαν τελικά να κόψουν ένα κομμάτι του χρέους (έστω και αυτό το 22% που βγαίνει αν υπολογίσεις στο πραγματικό ποσό του "κουρέματος"), βγαίνει ένας πρωθυπουργός με τρικυμία στο κρανίο και θυμάται ξαφνικά να μας ζητήσει τη γνώμη μας μέσω δημοψηφίσματος για το αν θα πρέπει, λέει, να δεχτούμε την "δανειακή σύμβαση" της 27ης Οκτωβρίου!!! 

Δηλαδή σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, αφού παρακαλέσαμε σαν επαίτες την ΕΕ και το ΔΝΤ, αφού μας έχουν ξεζουμίσει παίρνοντάς μας ποσοστά από τα πάντα (επιπλέον φόροι και έκτακτες εισφορές από τα ακίνητα μέχρι τα αναψυκτικά και τα τρόφιμα), τώρα ξαφνικά κάνουμε τους δύσκολους κιόλας: Η πρωθυπουργάρα, σκέφτηκε ότι πρέπει επιτέλους να ζητήσει τη γνώμη του κυρίαρχου λαού - στη χειρότερη στιγμή δηλαδή, τώρα που παίζεται η λεγόμενη "άτακτη", μονομερής χρεοκοπία και η παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ, είναι σαν να ακυρώνει τους όρους των συμφωνιών που έχει κάνει με ΕΕ και ΔΝΤ και να τους γράφει όλους στα παλιά του τα παπούτσια...

Αυτό μόνο ως ανευθυνότητα και ανικανότητα μπορεί να χαρακτηριστεί, επειδή δεν θέλω να επιδοθώ σε βρισιές, κατάρες και χυδαίους χαρακτηρισμούς για το άτομό του, γιατί από χτες μόνο τέτοια μου έρχονται στο μυαλό. Καιροσκοπισμός, γιατί ήθελαν να μεθοδεύσουν εκλογές; Ανοησία; Πανικός; Λανθασμένη εκτίμηση; Ποιος ξέρει με ποιο τρόπο αποφάσισαν τα ικανότατα στελέχη της κυβέρνησης Ρέππας, Καστανίδης και Παπανδρέου την εξαγγελία δημοψηφίσματος, την ώρα που καίγεται ο κόσμος.

Σε μια σχετική αλλά πιο εύθυμη νότα, νομίζω ότι το Countdown to Extinction κοντεύει να φτάσει στο τέλος... είχαμε και δυο new entries στο μεσοδιάστημα από τον Ιούλιο μέχρι τώρα, με πιο τρανταχτή την ανεξαρτητοποίηση της Μιλένας Αποστολάκη χτες (χα, και νομίζει ότι έσωσε το τομάρι της τώρα)... Υπήρξε βέβαια και η καθιερωμένη διαγραφή κατά την ψήφιση του Ενιαίου μισθολογίου, πρόσφατα, όπου η Λούκα Κατσέλη τα έπαιξε όλα και έχασε[video Daily Motion].