Το κομμάτι της εβδομάδας: Megadeth - Back In The Day

Προχτες έπεσα πάνω σε ένα επεισόδιο του "Duck Dodgers" στην τηλεόραση, που είχε σαν guest stars... τους Megadeth!

To Duck Dodgers είναι σειρά - παρωδία κινουμένων σχεδίων επιστημονικής φαντασίας, με τον Duffy Duck στο ρόλο του Duck Dodgers. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς o Dodgers επιστρατεύει τους Megadeth για να μπορέσει να προκαλέσει υπερφόρτωση σε ένα γιγάντιο μηχάνημα που απειλεί να καταστρέψει τη γη μέσω ηχητικής ενέργειας.... Όπως καταλαβαίνετε , δεν έχει και πολλή συνοχή το όλο πράγμα, αλλά έχει ιδιαίτερη πλάκα να δεις τους Megadeth (και) ζωγραφιστούς.

Μόνο σουβλάκι "Αγανάκτηση" από εδώ και πέρα...

Δεν κατάλαβα τι έγινε, αλλά ξαφνικά άνοιξε μια βεντέτα μεταξύ Παύλου Τσίμα και Πιτσιρίκου.

Ο Τσίμας ενοχλήθηκε από τη φράση "Το πάθος για το χρήμα σε κάνει Παύλο Τσίμα" που ανέφερε ξανά ο Πιτσιρίκος σε πρόσφατο post του. Αυτό που μου έκανε φοβερή εντύπωση όμως ήταν η απάντηση του Πιτσιρίκου, που από ότι φαίνεται τους βάζει όλους στο ίδιο καζάνι.  Είμαι σίγουρος ότι αν διαβάσει ποτέ αυτό εδώ το post, ο Πιτσιρίκος θα λέει ότι είμαι πληρωμένος από τον ΔΟΛ για να υπερασπιστώ τον Τσίμα. Ο Τσίμας, από την άλλη, βέβαια ίσως θα έπρεπε να έχει περισσότερο χιούμορ και να διαβάσει το παλιότερο ποστ, στο οποίο φαίνεται καθαρά ότι η φράση αυτή είναι μια από τις γνωστές αρλουμπολογίες του Πιτσιρίκου, γραμμένη στο γνωστό ύφος του και να μην κάτσει να δώσει συνέχεια. [Έχουν ακουστεί και πολύ χειρότερα , π.χ."Η ανατροπή δεν είναι εκπομπή/ Πρετεντέρη ψόφα να κάνουμε γιορτή"-, όμως κανείς δεν κάθησε να ασχοληθεί].

Προσωπικά τον δεν ξέρω τον Πιτσιρίκο. Συνήθιζα να διαβάζω το μπλογκ του γιατί μου άρεσε το χιούμορ του. Τελευταία όμως φαίνεται να έχει πάρει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά και η τελευταία απόδειξη για αυτό ήταν αυτό το ποστ στο οποίο απαντάει στο e-mail που του έστειλε ο Παύλος Τσίμας. Η απάντηση που έδωσε στον Τσίμα ήταν άκρως απογοητευτική. Μου φάνηκε σαν αυτούς τους τύπους που τους λες μια κουβέντα στο Facebook και σου απαντάνε με comment 358 λέξεων για να σε βρίσουν. Περίμενα να μην αντιμετωπίσει με τέτοια αντίδραση το θέμα και ίσως θα έπρεπε να χαλαρώσει λιγάκι.

Οι μόνοι λόγοι για τους οποίους κάθησα να ασχοληθώ είναι ότι
Α) έχασα πάσα ιδέα για τον Πιτσιρίκο, που μου είχε δώσει την εντύπωση ότι αξίζει τον κόπο να διαβάζεις τα κείμενά του - από ότι φαίνεται έκανα λάθος. Όταν ένα μπλογκ γίνεται χώρος για προσωπικές βεντέτες, δεν είναι ένα μπλογκ που εγώ προσωπικά θα συνεχίσω να διαβάζω. Προτιμώ πιο λάιτ αναγνώσματα.  Παρέα με ένα σουβλάκι "Αγανάκτηση" ίσως...
Β) δεν πιστεύω ότι να βάζουμε τους πάντες στην ίδια κατηγορία και να τους βρίζουμε είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω Internet είτε στις διαδηλώσεις έχει κάποιο νόημα. Το θέμα είναι αν μπορούμε με κάποιο τρόπο να αλλάξουμε την κατάσταση. Θα ήθελα να πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει κάτι από τις συνελεύσεις των πλατειών, αλλά έχω καταλήξει να πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα αλλάξει άρδην η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μετά από την επικείμενη χρεοκοπία.
Και θα κλείσω πάλι με απόφθεγμα από το Νόμο του Μέρφυ:

Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ:
Έχεις πάρει τον εαυτό σου πολύ στα σοβαρά.

Countdown To Extinction part VI

Μετά τα πρόσφατα γεγονότα νομίζω ότι το "extinction" των κομμάτων και της παρούσας αδιέξοδης κατάστασης που υποννοεί η παρούσα στήλη δεν θα έρθει από τη διάλυση των κομμάτων, αλλά από αντίδραση των πολιτών στη βίαιη καταστολή των διαμαρτυριών τους...

Από ότι φαίνεται κοινοβουλευτική δημοκρατία στην Ελλάδα σημαίνει να ψηφίζεις αυτά που νομοθετεί το κόμμα σου. Αν δεν το κάνεις διαγράφεσαι από το κόμμα. Αυτή είναι η ιστορία του Κουρουμπλή, που τόλμησε να καταψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Από την άλλη, ο Κιλτίδης αφού έκανε το  κομμάτι του, έφυγε με ελαφρά πηδηματάκια από το κόμμα της Ντόρας.

Αρχίζει να μη μου φαίνεται και τόσο περίεργο που υπάρχουν άνθρωποι που ζητάνε την αλλαγή του πολιτεύματος σε Προεδρική Δημοκρατία...
Μη με παρεξηγήσετε, είμαι βέβαιος ότι ούτε αυτό είναι λύση.

Είναι σαν το σύνταγμα

Ο νόμος του Μέρφυ είναι σαν το σύνταγμα: υπάρχει ένα άρθρο του για κάθε πλευρά της ζωής έτσι λοιπόν, μετά τα πρόσφατα μέτρα, έχω να παραθέσω το εξής:

"Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΟΥ JACQUIN
    Κανενός η ζωή , η ελευθερία ή η περιουσία δεν είναι ασφαλής, όταν η Βουλή συνεδριάζει."

Όλα τα μωρά στην πίστα! - Part II

Οι πρώτες 6 εβδομάδες με τη μπέμπα μόλις τελείωσαν, και λένε ότι είναι ένα κρίσιμο διάστημα αυτό τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδάκια.
Σε αυτό το διάστημα λοιπόν έβγαλα κάποια συμπεράσματα:

1. Δεν είναι αλήθεια ότι όταν κάνεις παιδιά τελειώνει η διασκέδαση και η καλοπέραση. Πρώτον, διασκεδάζω αφάνταστα με τα διάφορα που κάνει η μπέμπα κατά τη διάρκεια της μέρας. Σίγουρα, το να έχεις να φροντίσεις το μωρό σου είναι κουραστικό, αλλά ταυτόχρονα έχει και πλάκα και νιώθεις καλά σε γενικές γραμμές. Εξάλλου, παίρνεις χαρές με το παραμικρό - πήρε 50 γραμμάρια το παιδί; Γιούπιιιιι!
2. Κυκλοφορούν πολλοί μύθοι και θρύλοι σχετικά με την ανατροφή των παιδιών και τις συνήθειές τους. Ο καθένας έχει τις δικές του δοξασίες σχετικά με το θέμα (π.χ. αν το παιδί ρουφάει το δάκτυλό του θα ατροφήσει το δάκτυλο, αν βάλεις αντικουνουπικό μπορεί να του κάνει κακό, το αιρ κοντίσιον ούτε κατά διάνοια δεν το χρησιμοποιούμε, το παιδί κλαίει ανεξήγητά άρα κάποιος το μάτιασε και λοιπές αηδίες). Ευτυχώς και η τεχνολογία και η γνώση είναι με το μέρος μας. Ένας καλός παιδίατρος και το Internet είναι πολύ καλός συνδυασμός. Προσοχή χρειάζεται και στη χρήση του Internet γιατί ότι θρύλοι κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα κυκλοφορούν και εκεί.
3. Είναι αδύνατο να μην πανικοβληθείς μερικές φορές. Τελικά αυτό το ξεπέρασα γρήγορα, αλλά έπρεπε να με βλέπατε τις πρώτες 10 μέρες - ούτε η αδελφή μου δεν μπορούσε να πιστέψει ότι είχα χάσει τη μπάλα έτσι.
4. Μία ώρα ύπνος τώρα, αξίζει όσο 100 ώρες ύπνο πριν αποκτήσουμε τη μπέμπα. Πριν έρθει το μωρό πίστευα ότι με 5 ώρες ύπνο δεν τη βγάζω καθαρή, ότι θα εξαντληθώ κλπ. Τις πρώτες 2-3 μέρες είχα κοιμηθεί συνολικά 5 ώρες. Κάθε φορά που ξυπνούσα ένιωθα λες και είχα κάνει ξεκούραση σε σπα...
5. Όταν έχεις παιδί δεν κάθεσαι να χάνεις το χρόνο σου άσκοπα. Δεν έχεις τέτοια πολυτέλεια. Δουλειές που τις άφηνα μήνες , τώρα ούτε καν σκέφτομαι αν θα τις κάνω ή όχι, είναι αυτονόητο.
6. Κάθε μέρα βλέπεις και κάτι καινούριο στο παιδί σου. 
7. Τέλος, όσο και να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει παιδί πως είναι να έχεις παιδί, δεν γίνεται να κατανοήσει πλήρως. Είναι σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις τη θεωρία της σχετικότητας σε κάποιον που δεν ξέρει καν να διαβάζει, για να πω κι εγώ την εξυπνάδα μου χοχοχο....