Ψιλό γαζί...

Στο μεταξύ, σήμερα, είναι η παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών. Στην Ελλάδα , έχει πέσει χοντρό δούλεμα:

Μήνυμα  της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης  και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, για την Παγκόσμια  Ημέρα των Εκπαιδευτικών 

Σήμερα η  μέρα είναι αφιερωμένη στους πρωταγωνιστές της Εκπαίδευσης, τους εκπαιδευτικούς.

Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε κάθε γωνιά της χώρας,  παρά τις αντίξοες συνθήκες, καθημερινά  προσφέρουν, παράγουν, δημιουργούν με ένα κοινό στόχο: ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία σε διεθνές επίπεδο, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν εάν  οι εκπαιδευτικοί μπουν μπροστά.

Η κοινωνία επενδύει σε εσάς, που είστε πρωτοπόροι, με όρεξη για δουλειά, με αγάπη  για τους μαθητές, με υψηλό αίσθημα  ευθύνης.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί αυτά που κάνατε και κάνετε αποδεικνύουν ότι οι κοινωνίες εξελίσσονται με δασκάλους με «Δ» και τέτοιους έχουμε πολλούς .    

Άννα Διαμαντοπούλου

Παπαδαριό στο βαθύ μεσαίωνα...

Καμαρώστε τον. Είναι ένας γνήσιος εκπρόσωπος εκείνης της μερίδας του καθυστερημένου -επιστημονικά, τεχνολογικά και κοινωνικά- κλήρου. Η άγνοια είναι ευτυχία.
Διαβάστε:
Σεραφείμ VS Hawking

All your kids are belong to us!

Πάντα ήθελα να πω σε κάποιον: "I am your father..."

Πρώταν ο μαθητήσε!

Λοιπόν είχα καιρο να γράψω κάτι συνταρακτικό, αλλα δε φταίω... η καλοκαιρινή ραστώνη κράτησε μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου.

Φέτος λοιπον έχω την απίστευτη τύχη να βρίσκομαι 10' από το σχολείο που δουλεύω.

Το τίμημα είναι ότι πήγα σε δημοτικό σχολείο, όπου πρέπει να διδάξω με 4 παιδιά ανά υπολογιστή και χωρίς βιβλία ή αλλου είδους υλικό (αυτοσχεδιασμός δηλαδή).

Με κουράζει πια που όταν πάει να γίνει μια σωστή αλλαγή -π.χ. η υποχρεωτική πλέον εισαγωγή της πληροφορικής στο δημοτικό σχολείο- γίνεται πάντα υπό τις χειρότερες συνθήκες και τελικά αποτυγχάνει, γιατί δεν υποστηρίζεται σωστά. Αν υπήρχε η σωστή υλικοτεχνική υποδομή (1 υπολογιστής ανα 2 παιδιά έστω) και κάποιο διδακτικό πακέτο για να ξεκινήσει κάποιος χωρίς εμπειρία σε δημοτικό σχολείο να διδάσκει ή έστω να πάρει ιδέες, τα πράγματα θα ήταν σαφώς πολύ καλύτερα. Τελικά όπως στα πάντα, το ελληνικό κράτος μας αφήνει στην τύχη μας, να κάνουμε ότι εμείς κρίνουμε καλύτερο, και κυρίως, "χωρίς καμία δαπάνη για το δημόσιο", όπως είναι πάντα πρόθυμοι να υπογραμμίσουν στα έγγραφα που αφορούν τις προσωρινές τοποθετήσεις.

Αν ήμουν άλλος, πιθανώς να τα είχα γραμμένα όλα αυτά, και σιγά μη με ένοιαζε. Εύκολα λεφτά για ένα χρόνο και μετά βλέπουμε.
Έλα όμως που ο πατέρας και η μάνα μου με μάθανε να πηγαίνω πάντα by the book και να μην παρεκλίνω εκτός και αν είναι αδύνατον. Αποτέλεσμα: οι μόνοι που αγχωνόμαστε τελικά είμαστε κάποιοι λίγοι που έχουν απομείνει να έχουν παρόμοιους προβληματισμούς σαν και μένα στο ίδιο εργασιακό περιβάλλον.

Σας καλώ λοιπόν να αναφωνήσουμε: "Πρώτα ο Μαθητής"

Επιτέλους! Κάνανε το αυτονόητο.

Νομίζω ότι επιτέλους αρχίζουν να βάζουν λίγο μυαλό εδώ στην Ελλάδα κάποια μαγαζιά. Έχουμε ένα netbook , αντίγραφο του MSI Wind U100, από μεγάλη αλυσίδα ειδών με υπολογιστές. Τη συγκεκριμένη αλυσίδα η αλήθεια είναι ότι την ακολουθούσαν διάφορες φήμες περί ασυνέπειας όσον αφορά το σέρβις και τις προσφορές της.

Έτσι, όταν κάηκε ο φορτιστής του netbook, δεν ήλπιζα ότι θα πάω εκεί στο σέρβις τους και θα μου φερθούν σαν άνθρωπο. Αντίθετα, κόντεψα να πάθω αυτό που λένε "άι σιχτίρ εσύ κι ο γρύλος σου". Γενικά η εμπειρία μου από τα σέρβις διάφορων εταιριών είναι ότι προσπαθούν να σου κάνουν τη ζωή δύσκολη και να πληρώσεις όσο περισσότερα γίνεται από την τσέπη σου, ενώ προσπαθούν να αποφύγουν τους όρους της εγγύησης με διάφορα κόλπα.

Όχι όμως το συγκεκριμένο σέρβις.

Όταν λοιπόν πήγα εκεί, σκεφτόμουν ότι θα μου δημιουργήσουν πρόβλημα επειδή δεν είχα την απόδειξη, ώστε να επιβεβαιώσω την τριετή εγγύηση. Όχι μόνο δεν είχα κανένα πρόβλημα , αλλά έφυγα μέσα σε 5 λεπτά, έχοντας μαζί μου τον καινούριο φορτιστή. Επιπλέον, όταν η Καλή Σύζυγος ζήτησε ένα αντίγραφο της απόδειξης που είχαμε χάσει, η Εξυπηρετική Υπάλληλος μας έδωσε την απόδειξη χωρίς δεύτερη κουβέντα, μετά από μια μικρή συνεννόηση με τον Συμπαθή Υπάλληλο.

Και ρωτάω τώρα εγώ: δεν με κέρδισε; Δεν είναι αυτονόητο ότι όλοι έτσι θα έπρεπε να φέρονται στους πελάτες τους;

Υ.Γ.: υπάρχει και η άλλη πλευρά βέβαια: πριν από μένα στην ουρά ήταν ένας τύπος, που έσπασε την οθόνη του καινούριου κινητού του γιατί το είχε βάλει στην μπροστινή τσέπη και έκατσε σε καρέκλα, και ήθελε αντικατάσταση του ως ελαττωματικού, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι φυσιολογικό να σπάει η οθόνη ενός κινητού με την παραμικρή πίεση...

Υ.Γ.2: Γιατί να πρέπει κάποιος να κρατάει την απόδειξη σαν εγγύηση, αφού αντί για τη χαρτούρα υπάρχουν βάσεις δεδομένων που αποθηκεύουν τόσο την ημερομηνία αγοράς όσο και το S/N του κάθε προϊόντος;