Δεν θα πάμε ποτέ μπροστά δικτυακά σαν χώρα ΙΙΙ.

Πριν κλείσω το μπλογκ για καλοκαίρι ήμουν γεμάτος αισιοδοξία για την σύνδεση του τηλεφώνου μου. Έλα μωρέ, έλεγα, θα κάνω 2 τηλέφωνα, θα έρθουν και μεσα σε 5 μέρες θα έχω τηλέφωνο με το ίδιο νούμερο στην καινούρια περιοχή που μετακομίζω.

Από ότι φαίνεται και από παλιότερα post,τα πράγματα, δουλεύουν σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφυ, κι όχι τους φυσικούς νόμους.

Όντως, όταν τελικά φύγαμε, 30 Ιουλίου από το παλιό σπίτι, κάλεσα κι εγώ το 134 του ΟΤΕ και ζήτησα μεταφορά γραμμής με το ίδιο νούμερο στην καινούρια μου διεύθυνση (σ.τ.γ: είναι αντιδιαμετρικά από την παλιά μου διεύθυνση σε σχέση με την Αθήνα).
Πρώτο σοκ...
Τηλεφωνήτρια: "Καλέστε την Τρίτη να κλείσετε ραντεβού με τους τεχνικούς".
Υποφαινόμενος: "Δηλαδή σήμερα; Σήμερα είναι Τρίτη". (ΧΑΖΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΦΑΝΩΣ).
Τ:"Όοοχι, την άλλη βδομάδα καλέστε για να έρθουν να κάνουν τη μεταφορά".

Όντως παίρνω τηλέφωνο την επόμενη Τρίτη, 5 Αυγούστου και παίρνω το Δεύτερο Σοκ.
Τ:"Θα έρθουν τεχνικοί στις 20 Αυγούστου".
Υ:"Γιατί τόσο αργά;" (ΚΙ ΑΛΛΗ ΧΑΖΗ ΕΡΩΤΗΣΗ).
Τ:"Έχουμε έλλειψη σε προσωπικό γιατί έχουν φύγει με άδεια..."

Άρα λοιπόν μέχρι στιγμής έχουμε ... χρόνος αναμονής : 21 Μέρες από την αίτηση αλλαγής.

Φύγαμε και για διακοπές, γυρίσαμε, ήρθανε και οι τύποι πρωί πρωί (γιατί το σπίτι είναι παραδίπλα στον ΟΤΕ).
Συνδέουν τη γραμμή στο δίκτυο, μου λένε "εντάξει, θα έχετε μόνο εισερχόμενες κλήσεις από τις 3 το απόγευμα" (ναι, γιατί οι εξερχόμενες ήταν πολύ περίπλοκο να γίνουν την ιδια μέρα και μου είπαν ότι λόγω φορητότητας του αριθμού θα ολοκληρωνόταν σε 3 μέρες)...

Όσο είδατε εσείς τηλέφωνο στο σπίτι μου, άλλο τόσο είδα κι εγώ. Το τηλέφωνο δεν λειτουργούσε καθόλου.

Την επόμενη το πρωί παίρνω πάλι τηλέφωνο (από κινητό) το τεχνικό τμήμα του ΟΤΕ οπου φυσικά και δεν απαντούσε κανείς. Τελικά πήρα το 13888 και κατάφερα να δηλώσω σαν βλάβη την κατάσταση. Το τηλέφωνο πρέπει να δούλεψε τελικά στις 25 Αυγούστου (έλειπα από το σπίτι από τις κλήσεις που καταγράφηκαν στη συσκευή).

Τελικός χρόνος αναμονής για μια απλή μεταφορά τηλεφώνου: 26 Μέρες.
ΘΕΛΕΤΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΙΝΤΕΡΝΕΤ;
Π-ΟΤΕ.

Θέλω να ευχαριστήσω τους πρώτους τεχνικούς που ήρθαν για την καταπληκτική δουλειά που έκαναν.

Το κομμάτι της εβδομάδας: School of Rock - If You Wanna Be A Teacher's Pet

Μέσα από την ταινία "School of Rock" το τραγουδάκι, αρκετά καλό και θυμίζει λίγο AC/DC σε μερικά σημεία....

Για εμένα αρχίζει το σχολείο αύριο, οπότε είναι ό,τι καταλληλότερο.

Καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή του χρόνου...

... για μετακομίσεις ή οτιδήποτε άλλο!!!

Το μπλογκ κλείνει για καλοκαίρι, αφού από Δευτέρα μετακομίζουμε, και αναγκαστικά διακόπτουμε και την DSL. Δεν ξέρω πότε θα είμαι πάλι online, οπότε χαιρετούμε για τώρα και λογικά θα ανανεώσουμε πάλι γύρω στον Σεπτέμβρη.

Καλά να περάσετε λοιπόν, και εύχομαι να πάτε διακοπές κάπου καλύτερα από αυτό εδώ:

Το κομμάτι της εβδομάδας: Salif Keita & Cesária Évora - Yamore

Πέρασαν 4 εβδομάδες από το τελευταίο "Κομμάτι της Εβδομάδας", αλλά τι να κάνουμε, μετακόμιση είναι αυτή, έχει τα απρόοπτά της.

Το σημερινό κομμάτι μου το θύμισαν η Μελίνα Ασλανίδου και η Ραλλία Χρηστίδου στη χθεσινή τους συναυλία στο Αττικό Άλσος (πάρα πολύ καλή συναυλία παρεμπιπτόντως, το κοινό όμως ήταν το πιο ψόφιο που εχω δει σε συναυλία τα τελευταία χρόνια).

Στο Yamore συμμετέχουν δυο από τις (κατά τη γνώμη μου) μεγαλύτερες φυσιογνωμίες στην παγκόσμια μουσική, ο Salif Keita(που έγραψε και το κομμάτι) και η Cesária Évora. Το κομμάτι αυτό είχα ψάξει κάποια στιγμή να το βρω, όταν το είχα ακούσει σε κάποια διαφήμιση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα(!) αν θυμάμαι καλά.

Δυστυχώς μετάφραση δεν έχω, οι στίχοι είναι στα Γαλλικά, Αγγλικά, Μαλί, Πορτογαλικά (ίσως και καμια δυο άλλες, αλλά δεν μπορώ να ξεχωρίσω)...

Να ένα μικρό κομμάτι (το ρεφραίν που επαναλαμβάνεται):
Je t’aime mi amoré menebêff fie
Ene le arabylyla tοo much

Φιλικοί στο ποδήλατο οι ελληνάρες...

Πήγα στο σπίτι του γαμπρού μου, και έβαλα στην άκρη του κλιμακοστασίου κλειδωμένο το ποδήλατο. Έμεινα για 2 ώρες όλες κι όλες. Και μετά βρήκα πάνω αυτό το (καταπληκτικό) σημείωμα.