Πολλοί γάμοι τελευταία...

Επειδή είμαι "παθώς και μαθώς"^[1] , είπα να σας δώσω τα φώτα μου σαν άνθρωπος που είμαι 3 εβδομάδες παντρεμένος.

Βλέπω αυτή τη στιγμή την κορυφαία ταινία "Νύχτα γάμου" και άκουσα την εξής κορυφαία φράση:

"Όταν ένας άντρας παντρεύεται [...] σταματάει να ακούει τη μαμά του και ακούει τη γυναίκα του" (Πέπη -- Μάρθα Καραγιάννη).

Fatal Flaw #1 : ο άντρας πάντα πρέπει κάποιαν να ακούει.
Fatal Flaw #2 : ο άντρας δεν έχει καμία γνώμη.

Ένα έχω εγώ να πώ: ΌΤΑΝ ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΚΟΥΛΟΥΡΑ, ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΓΛΥΚΕΣ ΚΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΠΑΝΤΟΦΛΑ.

Άλλες εκπαιδευτικές ταινίες:
[1]"Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα"
[2]"Γάμος αλά ελληνικά"
[3]"Μια τρελή τρελή οικογένεια"

ΠΡΩΤΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ... ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΟΛΕΣ!!! ΕΙΝΑΙ ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ.

Υ.Γ.1: Πλάκα κάνω.


Υ.Γ.2: Αγνοήστε το Υ.Γ.1 - το έγραψα γιατί μέχρι εκεί μπορεί να διαβάζει και η γυναίκα μου, χεχεχεχε...

Οίκος ανοχής (ή αλλιώς...)

Μερικές σκέψεις, άσχετες μεταξύ τους και με το υπόλοιπο μπλογκ.
Γύρισα πριν 2 εβδομαδες. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ ότι κάθε φορά που φεύγω εκτός χώρας μετά όταν γυρίσω, σιχτιρίζω συνέχεια. Μου φταίνε όλα. Προφανώς δεν έπρεπε να γυρίσω πίσω. Θα μου πει κάποιος, "ναι ρε συ, πήγες λίγες μέρες διακοπές σε άλλη χώρα και μας γύρισες κατευθείαν με αλλαγμένη λογική; κι εσύ ελληνάρας είσαι". Δίκιο έχουν, αλλα υπάρχει κάτι ακόμα: μείνανε μερικές καλές συνήθειες από την παραμονή μου έξω. Είδα και πως γίνονται μερικά πράγματα καλύτερα. Συνήθισα ο κόσμος να βοηθάει και να διευκολύνει όταν του ζητάς βοήθεια. Εδώ είναι απελπισία τα πράγματα. Με το που ήρθαμε και κάναμε μια διαδρομή για να φτάσουμε από το αεροδρόμιο στο σπίτι καταλάβαμε τη διαφορά. Μέχρι να φτάσουμε βρίζαμε τους πάντες. Και αναπολούσαμε τις ωραίες μέρες που περάσαμε μακριά απο εδώ.

Στο μεταξύ, λίγο πριν φύγω, γίνονταν κάτι μεγάλες απεργίες. Τώρα που έφτασα, πάλι γίνονταν κάτι μεγάλες απεργίες και για 2-3 μέρες τρέχανε πανικόβλητοι όλοι να πάρουνε καύσιμα. Και αυτά βέβαια, γιατι έχουμε ένα κράτος που δε φροντίζει να προλαβαίνει να κάνει αυτό που πρέπει, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι να είναι ικανοποιημένοι και να μην τρέχουν στους δρόμους και στις Εθ. οδούς κάθε μέρα.

Το αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις ήταν το καλό μας κράτος δικαίου να αφήνει τον κόσμο να ταλαιπωρείται, έτσι ώστε να αντιδρά προς τους απεργούς. Όταν σκέφτομαι όλα αυτά λοιπόν, έρχεται στο μυαλό μου η λέξη "μπουρδέλο". Τέτοια αποδιοργάνωση δεν την έχω δει πουθενά σε όσες χώρες έχω πάει.

Τελικά εμάς τους Έλληνες δεν πρέπει να μας επιτρέπουν την έξοδο από τη χώρα.
Πικραινόμαστε εύκολα.

The Medium Format Box

Άργησα λίγο, λόγω της απουσίας μου, αλλά είναι καιρός να βάλω ένα ακόμα link στη συλλογή μου, το mediumformatbox.blogspot.com .
Πρόκειται για το νέο μπλογκ ενός φίλου, αφιερωμένο στη φωτογραφία, αλλά δεν μπαίνει ό,τι κι ό,τι εδώ: Μόνο φωτογραφίες από παλιά φωτογραφική μηχανή. Το αποτέλεσμα είναι, πρέπει να πω, εξαιρετικό.

Keep the fire burnin'

Και έλεγα σήμερα... δεν γίνεται να πάνε όλα καλά, κάτι στραβό θα γινόταν.
Ξαφνικά εκεί που μόλις είχα γυρίσει από τη δουλειά, ακούω "Βοήθεια! Φωτιά".
Ευτυχώς τη φωτιά την πρόλαβε ενα παλικάρι, ο οποίος είχε, μπορώ να πώ, τα γρηγορότερα αντανακλαστικά από όλους μας.

Η φωτιά ξεκίνησε από το συνήθη ύποπτο, ένα ελαττωματικό γκαζάκι, μέσα στην κουζίνα μιας ηλικιωμένης κυρίας που μένει στο κτίριο. Ευτυχώς πρόλαβε και την έσβησε το παιδί στην αρχή της και αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

Η κυρία ήταν φανερά σοκαρισμένη, ευτυχώς δεν έπαθε ούτε γρατζουνιά.
Τώρα που το σκέφτομαι... όλα καλά πήγαν τελικά... τίποτα στραβό.

Ιστορίες της πόλης (istories_tis_polis)

Αν σας αρέσει να διαβάζετε ιστορίες, εδώ (istoriestispolis.blogspot.com) άνοιξαν δυο φίλοι το blog τους και σας περιμένουν, στο σπίτι με τα μπλε παραθυρόφυλλα. To blog είναι ακόμα υπό κατασκευή και θα υπάρξουν και άλλες ιστορίες, όπως μου αποκαλύφθηκε σε "αποκλειστική συνέντευξη" μαζί τους. Αναμένουμε και άλλες νέες κυκλοφορίες....