Σε φαστ φόργουορντ (εικονογραφημένο)

Δεν θα πάμε ποτέ μπροστά (δικτυακά) σαν χώρα ΙΙ.

Το μετάνιωσα και είπα να γράψω κι άλλο ένα ποστ.

Στις προάλλες ο γαμπρός μου έκανε αίτηση για double play υπηρεσία σε γνωστή εταιρία ISP.
Στην αρχή όλα ήταν ΟΚ, ήρθε πολύ γρήγορα και το πακέτο με τον εξοπλισμό (ένα wireless ADSL modem/router με VoIP δυνατότητες, φίλτρα καλώδια κλπ.). Συμπληρώνει την αίτηση που είχε το πακέτο, τη στέλνει, και του κόβουν τη γραμμή του τηλεφώνου, αφού τον έχουν ειδοποιήσει ότι θα κοπεί για 2-3 ώρες.
Το τηλέφωνο ουδέποτε και επανασυνδέθηκε. Μετά από καμιά δεκαριά τηλέφωνα επί μία βδομάδα, ισχυρίζονταν ακόμα ότι

1. το πρόβλημα πήγαζε από τον ΟΤΕ,
2. θα έστελναν τεχνικό να ελέγξει και τις συνδέσεις στο σπίτι.

Από αυτά , το πρώτο δεν είμαστε σίγουροι ότι ισχύει, ενώ το δεύτερο επίσης δεν έγινε ποτέ.

Τελικά, μετά από 10 μέρες, αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω στον ΟΤΕ, γιατί , όχι broadband δεν είχαν, ούτε να πάρουν τηλέφωνο τη μάνα τους δεν μπορούσαν από το σπίτι.

Στείλαμε και e-mail διαμαρτυρίας στην ίδια την εταιρία, το οποίο ανέφερε μεταξύ άλλων ότι θα απευθυνθούμε στην ΕΕΤΤ. Αυτό βέβαια τους το είχαμε ξαναπεί. Δεν ίδρωσε το αυτάκι τους. Η απάντηση ήταν περίπου ... "να πάτε όπου θέλετε να διαμαρτυρηθείτε γιατί δεν φταίμε εμείς για το πρόβλημα σύνδεσης". Δυστυχώς τελικά, την καταγγελία δεν την κάναμε. Ο γαμπρός μου είχε κουραστεί τόσο πολύ από αυτό το θέμα που δεν ήθελε να ασχοληθεί καθόλου πια.

Αφού έχουν γίνει όλα αυτά , παίρνω και ένα περιοδικό τεχνολογίας να ενημερωθώ... τι να δω; παντού μέσα στο περιοδικό διαμαρτυρίες για τους εναλλακτικούς παροχείς τηλεφωνίας. Λένε ότι οι χρόνοι αναμονής είναι απαράδεκτη, και η ποιότητα σύνδεσης όχι η αναμενόμενη.
Όσο "πατάγανε" σε γραμμές του ΟΤΕ, λέγανε πάντα οτι το πρόβλημα που δεν μπορούν να παρέχουν σωστές υπηρεσίες ήταν επειδή ο ΟΤΕ εφταιγε. Τώρα, που δεν ισχύει αυτό, πάλι τα ίδια λένε. Ε, αφού δεν μπορούν να παρέχουν τις υπηρεσίες που υπόσχονται, να το κλείσουν το μαγαζι καλύτερα.
Το περίεργο είναι ότι ξέρω κάποιον που ήταν εξαιρετικά ευχαριστημένος από το double-play μιας άλλης εταιρίας. Τώρα αυτός ή απλά ήταν κωλόφαρδος ή η συγκεκριμένη εταιρία παρέχει όντως καλές υπηρεσίες.

Αυτά. Και περαστικά μας.

iPhone Kiosk runs WinXP?

Χεχεχεχεχε...Μιλώντας για B.S.O.D, αυτό εδώ δεν είναι ολοκαίνουριο, είναι κάπως πιο παλιό... διαβάστε τα σχόλια εδώ και τι λέει ο ίδιος ο Στηβ Τζομπς εδώ.

Είπα κι εγώ να ασχοληθώ με το iPhone όπως όλος ο κόσμος. Τελικά, από τις προδιαγραφές που είδα, προσωπική γνώμη είναι ότι
α) Θα πουλήσει σαν ζεστά ψωμάκια
β) σίγουρα είναι πολύ ακριβό για τις προδιαγραφές του
γ) έχει γίνει το τέλειο μάρκετινγκ γύρω από αυτό.

Αποτέλεσμα;
Πουλήθηκαν 550000 iPhone μέσα σε λίγες μόνο μέρες από την κυκλοφορία του.
Κι όλα αυτά για μια συσκευή που πλασάρεται σαν pocket Mac, κοστίζει περίπου όσα και το Pocket PC μου και... δέν είναι 3G, δεν έχει hardware keypad (έστω και αναδιπλούμενο), δεν έχει GPS, το Wi-Fi είναι κλειδωμένο,δεν μπορεί να αλλάξει μπαταρία και στις ΗΠΑ λειτουργεί μόνο στο δίκτυο της πιο αρχαίας εταιρίας (ΑΤ&Τ).

Θα μου πεις...και τι σε νοιάζει εσένα;
Πραγματικά, τίποτα. Παρασύρθηκα απο το ρεύμα του καλοκαιριού.

Τα λέμε κατά το τέλος του μήνα πάλι.

B.S.O.D.

Ενα error msg για τη συλλογή σας, σε PC της έκθεσης έρευνας και τεχνολογίας που έγινε στο Ζάππειο πρόσφατα. H οθόνη ήταν μια 47" TFT. Το σφάλμα προκλήθηκε από την προβληματική WiFi σύνδεση στο LAN.

Δε θα πάμε ποτέ μπροστά (δικτυακά) σαν χώρα.

Σε ένα από τα κεντρικά ξενοδοχεία στην Αθήνα, οργανώσαμε ένα meeting. Και όταν οι σύνεδροι ζήτησαν το φυσικό, δηλαδή να έχουν πρόσβαση στο Internet μέσω του Wi-Fi, η απάντηση ήταν: "Θα πρέπει να αγοράσετε μια κάρτα πρόσβασης. Έχουμε κάρτα των Χ ευρώ για μισή ώρα, Υ ευρώ για μία ώρα και Ζ ευρώ για όλη τη μέρα". Περιττό βέβαια να πω ότι με τα Ζ ευρώ μπορούσες να έχεις Broadband για ένα μήνα σπίτι, αν ήθελες. Όταν διαμαρτυρηθήκαμε ότι το ποσό είναι ιδιαίτερα ψηλό , η απάντηση ήταν "αν σας φαίνεται ακριβό, μπορείτε να εξυπηρετηθήτε από κάποιο Internet Cafe".
Καταλαβαίνετε την αστειότητα αυτών των ανθρώπων που νομίζουν ότι έτσι κερδίζουν. Ο σύνεδρός μας από τις Η.Π.Α., όταν το άκουσε αυτό το πράγμα, ξέσπασε στα γέλια. Προφανώς, αν τον ρωτούσες, θα σου έλεγε ότι προφανώς αν πρόκειται για συνέδριο δεν πρόκειται να προτιμήσει ξανά το ίδιο ξενοδοχείο. Γενικότερη βέβαια ήταν η αγανάκτηση, γιατί όταν διοργανώνω μια διημερίδα και έχω πληρώσει τετραψήφιο νούμερο για μία αίθουσα, έχω (και οι συνεργάτες μου) την απαίτηση να μπορώ να χρησιμοποιήσω κάποια αναγκαία πράγματα (όπως η σύνδεση στο Internet).

Στην Ελλάδα όμως φαίνεται ότι ακόμα είμαστε πίσω, σε μια εποχή που όλα αυτά θεωρούνταν πολυτέλειες. Και αν συνεχίσουν κάποιοι έτσι, αυτή η κατάσταση θα παραμείνει. Το "έτος ευρυζωνικότητας" θα είναι ακόμα μια φανφάρα κάποιας ομαδούλας πολιτικών.

Υ.Γ. Για να πώ και κατι καλό, στα Χανιά υπάρχει τουλάχιστον ένα μαγαζί που δίνει δωρεάν πρόσβαση στο Internet μέσω Wi-Fi. Μακάρι να ακολουθούσαν και άλλοι το παράδειγμά του.